اما برخی اعتقاد دارند این فرضیه صرفا در بازارهایی با ساختارهای ساده (فاقد دینامیک‌های سیستمی درونزای پیچیده)، تعداد بسیار زیاد فعالان عرضه و تقاضا، با دانه بندی مالی نسبتا یکدست و البته با تقارن اطلاعات بالا صادق است. در بازارهایی که عدم تقارن اطلاعات بالاست، دینامیک‌های سیستمی پیچیده بر قیمت‌ها اثرگذارند و دانه‌بندی مالی فعالان بازار تفاوت‌های چشمگیری دارد؛ شانس بروز ناپایداری و ناکارآمدی و شکل‌گیری و گسترش روابط «جمع صفر» به شدت تقویت می‌شود و اینجاست که تنظیم‌گری و مقررات‌گذاری در بازار اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. با استناد به این شاخص‌ها (دینامیک پیچیده، دانه‌بندی ناهمگن و عدم تقارن اطلاعات) و همچنین با در نظر گرفتن تجربیات تاریخی ملی و جهانی، بورس، برای ایفای نقش مولد در نظام اقتصادی، قطعا نیازمند مقررات‌گذاری هوشمندانه است. البته باید به این نکته توجه داشت که مقررات‌گذاری و تنظیم‌گری در بورس، تنها زمانی می‌تواند اثر مطلوبی در نظام اقتصادی کشور داشته باشد که سیاست‌گذار نگرش کوتاه‌مدت برای مداخله در قیمت‌ها و جلب رضایت لحظه‌ای گروه‌های منافع گوناگون در بازار را کنار بگذارد و یک بینش بلندمدت برای ایجاد زیربنا یک «بازار مولد» که مشوق مبادلات برد-برد است را جایگزین چنین نگرشی سازد. در این شرایط جدید بازار سرمایه ایران نیازمند مقررات‌گذاری‌های است که اولا از منافع سهامداران خرد و مشارکت‌کنندگان غیرحرفه‌ای، در بخش‌های کم‌ریسک‌تر و طبیعتا کم‌سودتر بازار، حمایت کند؛ و به این ترتیب ضامن تداوم حضور جریان منابع اقتصاد ملی در بازار سرمایه باشد؛ و ثانیا، کارآفرینی و نوآفرینی مالی را در بخش‌های پرخطر و طبعا سودآور تر بازار، به‌عنوان یک رفتار مولد، و با رویکرد توسعه تعریف بازی‌های برد-برد در نظام اقتصادی کشور، با تکیه بر امکانات یک بازار مالی ساخت‌یافته، تشویق و ترویج کند.

ترین‌های بورس ترین‌های فرابورس اخبار مجامع
صنایع بورسی شرکت‌های بورسی بازار نفت
بازار طلا بازار فلزات بازار پتروشیمی‌ها
بورس کالا شاخص‌های بورس تحلیل بورس
این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند