ترامپ همچنین تعدادی از جمهوری‌خواهان را که پست خود را در این انتخابات از دست دادند، استهزا کرد. او بارها به خبرنگارها و رسانه‌ها توهین کرد و از پاسخ دادن به سوالات مربوط به مسائل مالیاتی خود سرباز زد. ترامپ درباره تمایل به همکاری با دموکرات‌های مجلس نمایندگان سخن گفت، اما گاه لحن او به گونه‌ای بود که گویی حاضر است هر امتیازی بدهد تا آنها نظارت معمول را بر عملکرد دولت نداشته باشند. ترامپ همچنین تهدید کرد اگر در مجلس نمایندگان تحقیقات درباره او آغاز شود، او نیز تحقیقات درباره دموکرات‌ها را آغاز خواهد کرد. حال این موضوع مطرح می‌شود که اگر ترامپ چیزی درباره دموکرات‌ها می‌داند که باید افشا شود او باید آن را اعلام کند، نه آنکه این اطلاعات را ابزار چانه‌زنی با دموکرات‌ها قرار دهد. همچنین به نظر می‌رسد او ترجیح می‌دهد به خاطر خود و اطرافیانش مصالح کشور را نادیده بگیرد و این غیر قابل چشم‌پوشی است. در واقع به باور او، هرگونه نظارت معمول کنگره یک اقدام تهاجمی است.

درک شیوه تفکر ترامپ بسیار دشوار است. او همواره هر رویدادی را یک موفقیت برای خود توصیف می‌کند و نیز هیچ‌گاه حاضر نیست به اشتباهاتش اعتراف کند. کنفرانس خبری روز چهارشنبه مملو از انکار، دروغ و فرافکنی ترامپ بود و مسلما در ماه‌های آینده دموکرات‌ها از این ویژگی‌های ترامپ در جهت پیشبرد برنامه‌های خود بهره خواهند برد.

ترامپ درباره بسیاری از موضوعاتی که برای آمریکا حیاتی است، آگاهی کافی ندارد و در مصاحبه‌ها و کنفرانس‌های خبری هنگامی که درباره آنها از او سوال می‌شود، پاسخ‌های کلی یا غیر مرتبط با موضوع می‌دهد. تغییر مکرر موضع یکی از ویژگی‌های ترامپ است. در کنفرانس خبری روز چهارشنبه، او به سوالاتی که درباره قتل روزنامه نگار مشهور عربستانی، اعلام معافیت چند کشور از تحریم‌های نفتی ایران و سیاست‌ها در قبال روسیه و چین مطرح شد هیچ پاسخ مشخصی نداد.

اکثر روسای جمهوری هنگامی که دوره کارشان آغاز می‌شود به سرعت می‌آموزند چگونه رفتار کنند. برای مثال بیل کلینتون در سال نخست ریاست جمهوری اش بسیار بی‌تجربه بود، اما از سال دوم همه چیز تغییر کرد. جورج بوش به تدریج فرا گرفت و خود را با شرایط و شغل خود سازگار کرد اما این در مورد ترامپ صادق نیست. او در دو سال اخیر که در کاخ سفید مستقر بوده صرفا به روش خود عمل کرده و بعید است در دو سال آینده تغییری در این حوزه ایجاد شود.