اخیرا شلوغ‌ترین فعالیت‌های فضایی از جانب شرکت فضایی خصوصی اسپیس‌ایکس ناشی می‌شود. پروژه ماهواره‌های اینترنتی «استارلینک» (Starlink) امسال تقریبا هر ماه تعدادی ماهواره را روانه فضا کرده و از زمان آغاز به‌کار، تاکنون بیش از ۶۰۰ ماهواره را به مدار زمین ارسال کرده و قصد دارد هزاران ماهواره دیگر را نیز پرتاب کند.

درحال‌حاضر، تیم استارلینک هر ماه ۱۲۰ ماهواره را در مدار زمین مستقر می‌کند. کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (FCC) مجوز پرتاب ۱۲ هزار ماهواره استارلینک را به اسپیس‌ایکس اعطا کرده و این شرکت تقاضای صدور مجوز برای پرتاب ۳۰ هزار ماهواره دیگر را ارائه داده است.

«مایکل دومینگوئز» یکی از مقامات ارشد سابق وزارت دفاع آمریکا و رئیس آکادمی ملی مدیریت عمومی (NAPA) می‌گوید: فضا ممکن است بی‌پایان به نظر برسد، اما فرصت‌ها برای قرار دادن ایمن و نگهداری یک شیء در مدار زمین اینچنین نیست. خطر برخورد بین اشیا در فضا جدی است و برخوردهایی نیز تاکنون رخ داده است. حتی یکی از این تصادف‌ها می‌تواند زباله‌های خطرناکی ایجاد کند که می‌توانند طیف وسیعی از ماهواره‌های مهم را که ما به آنها وابسته هستیم، از جمله ماهواره‌های ارتباطاتی و مسیریابی جهانی، فلج کند و فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی بین‌المللی را به خطر بیندازد. علاوه بر این، عواقب مالی آن نیز می‌تواند از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. از طرف دیگر، سایر تلاش‌ها از دیگر شرکت‌های فضایی خصوصی از جمله آمازون و «وان وب» درحال رقابت با اسپیس ایکس در این حوزه جدید هستند.

اواخر ماه گذشته، آمازون مجوز کمیسیون ارتباطات فدرال را برای استقرار یک صورت فلکی اینترنتی موسوم به «کوئیپر» (Kuiper) دریافت کرد که چیزی شبیه به پروژه استارلینک خواهد بود. این برنامه شامل استقرار ۳۲۳۶ ماهواره در مدار زیرین زمین خواهد بود.

شرکت «وان وب» نیز برای دستیابی به برنامه‌ای مشابه و استقرار یک صورت فلکی کوچک‌تر مشتمل بر هزار ماهواره برنامه‌ریزی کرده است. این شرکت در ماه مارس درخواست حمایت برای عدم ورشکستگی داد و هم اکنون درحال مذاکره با دولت انگلیس درخصوص دریافت بودجه نجات است.

در ایالات‌متحده آمریکا، اطلاعات مربوط به بقایای ماهواره‌ها و زباله‌های فضایی توسط وزارت دفاع ارائه می‌شد. اما با افزایش تعداد این اشیا در مدار زمین طی سال‌های اخیر، وزارت دفاع از عهده آن برنیامد. بنابراین دولت ترامپ در سال ۲۰۱۸ دستورالعملی موسوم به «دستورالعمل سیاست فضایی۳» را برای انتقال مسوولیت‌های هماهنگی فعالیت‌های ترافیک فضایی به وزارت بازرگانی صادر کرد.

اکنون آکادمی ملی مدیریت عمومی (NAPA) از جانب کنگره ماموریت دارد ارزیابی کند که کدام سازمان دولتی از میان ناسا، وزارت دفاع (FAA) و اداره هوانوردی فدرال (DOD) بهترین ظرفیت را برای مدیریت ترافیک فضایی دارد.

این مطلب برایم مفید است
10 نفر این پست را پسندیده اند