بررسی که در این زمینه از طریق مصاحبه با ۱۰۲۴ کارمند آمریکایی صورت گرفته حاکی است ۸/ ۹۷ درصد از این افراد شاهد حضور اشخاصی از میان همکاران خود در میان دوستان فیس بوکی‌شان هستند و این رقم در اینستاگرام، اسنپ‌چت و توییتر به ترتیب به ۱/ ۸۲، ۶/ ۷۵ و ۲/ ۶۵ درصد می‌رسد. ۸/ ۹۴ درصد از این همکاران از جمله افرادی هستند که فرد به‌صورت روزانه با آنها تعامل دارد و ۴۸ درصد از این دوستان از جمله اشخاصی با رتبه شغلی بالاتر از خود فرد مانند مدیران هستند. براساس این بررسی ۵/ ۱۹ درصد کارمندان آمریکایی به طراحی یک حساب کاربری شغلی مجزا از حساب اصلی خود در توییتر در کنار حساب اصلی روی آورده‌اند و این رقم در مورد فیس بوک، اینستاگرام و اسنپ‌چت به ترتیب ۱/ ۱۵، ۹/ ۱۳ و ۳/ ۱۳ درصد است. از هر ۱۰ کارمند آمریکایی سه نفر درخواست‌های دوستی همکاران خود را با هدف حفظ آرامش در محیط کار می‌پذیرد و این در حالی است که آنها لزوما با این افراد رابطه خوبی ندارند.

همچنین اکثر این کارمندان پست‌های ارسالی خود در شبکه‌های اجتماعی را سانسور می‌کنند تا با مشکلی در محیط شغلی خود مواجه نشوند. این خود سانسوری در میان کارمندان بالای ۵۰ سال بیست درصد بیشتر از کارمندان بیست و چند ساله است. ۴۱ درصد کارمندان بیست و چندساله اذعان کرده‌اند هیچ پستی در مورد تفریحات شخصی خود که ممکن است در محیط کار برایشان مشکل ایجاد کند، ارسال نمی‌کنند. ۷۷ درصد کل کارمندان هم گفته‌اند با توسل به تنظیمات حریم شخصی شبکه‌های اجتماعی در تلاش هستند تا مشکلات احتمالی در این زمینه را به حداقل برسانند. در مجموع، بیشترین میزان خودسانسوری کارمندان آمریکایی با ۳۶ درصد مربوط به نظرات سیاسی شخصی آنهاست و مصرف تفریحی مشروبات الکلی و مواد مخدر با ۲/ ۳۴ درصد در رتبه دوم است. خودسانسوری برای نوشتن مطالب انتقادی و اعتراضی در مورد محل کار با ۳۲ درصد در رتبه سوم و نگارش مطالبی در مورد تجارب منفی در محل کار با ۹/ ۲۹ درصد در رتبه چهارم است. همچنین ۲۵ درصد کارمندان آمریکایی احساسات مذهبی خود را در شبکه‌های اجتماعی سانسور می‌کنند و ۶/ ۲۳ درصد این خودسانسوری را در مورد مسائل مالی خود انجام می‌دهند. سانسور مسائل عاشقانه با ۶/ ۲۱ درصد سانسور در رتبه بعدی است.

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند