سه نفر از ۸ خواهر و برادر او در دوران کودکی فوت کردند. خواهر بزرگ‌تر  «فه دل موندو» در سن ۱۱ سالگی و بر اثر آپاندیسیت  فوت کرد. مرگ خواهر بزرگ‌ترش بود که وی را به سوی تحصیل در رشته پزشکی سوق داد. وی در سال ۱۹۲۶ وارد «دانشگاه مانیل فیلیپین» شد و در سال ۱۹۳۳ موفق به دریافت مدرک دکترای پزشکی خود از آنجا شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه مانیل فیلیپین او به آمریکا رفت تا تحصیل خود را در رشته پزشکی ادامه دهد و در سال ۱۹۳۶ توانست وارد دانشگاه هاروارد شود.

وی نخستین خانمی بود که توانست در رشته پزشکی «دانشگاه هاروارد» قبول شود. او در طول حیات خود با تاسیس نخستین بیمارستان اطفال در فیلیپین، کمک بزرگی به مردم کشورش کرد. در سال ۱۹۴۰ پس از کسب مدرک دکترا در باکتری شناسی، به مدت کوتاهی قبل از شروع جنگ جهانی دوم به فیلیپین بازگشت. دل ماندو خانه و بسیاری از دارایی‌های شخصی‌اش را برای تاسیس بیمارستان اطفال فروخت. ولی پس از فروش خانه‌اش تصمیم گرفت در طبقه دوم مرکز پزشکی کودکان که تاسیس کرده بود، زندگی کند. این بانوی نامی و فداکار سرانجام در سال ۲۰۱۱ و در اثر حمله قلبی در سن ۹۹ سالگی درگذشت.