در ساخت این کابین، ابزارهای کنترلی پیچیده با یک سیستم «واقعیت مجازی» (virtual reality system) جایگزین می‌شوند. این کابین پوشیدنی از فناوری «هوش مصنوعی» و «ردیابی چشمی» استفاده می‌کند تا این امکان را برای خلبانان فراهم آورد که به راحتی و توسط «نگاه‌ کردن» و «حرکات اشاره»، هواپیما را به حرکت و کنترل خود درآورند. چشم‌انداز طرح به این نحو است که به جای استفاده از صفحات نمایشگر، دکمه‌ها و دسته‌های کنترلی پیچیده، نسل ششم جنگنده‌ها توسط تعداد کمتری از ابزارهای بازخوانی کنترل شوند. زمانی‌که خلبان کلاه ایمنی خود را به سر گذاشته و جت را روشن کرد، پنل‌ها، سقف جت و حتی خود شخص خلبان با ابزارهای بازخوانی و کنترلی هماهنگ می‌شوند تا اطلاعات ضروری و پاسخ‌های لازم را به بهترین نحو ممکن ارائه دهند. این کابین همانند نمایشگر یک گوشی هوشمند به راحتی هرچه تمام‌تر قابل تنظیم مجدد است. «جین پیج» ( Jean Page) مدیر فناوری این شرکت گفت: ما در کانسپت‌های آینده خود به دنبال چیزی هستیم که «کابین پوشیدنی» نامیده می‌شود. وی اظهار کرد، در این کابین بسیاری از ابزار حذف و با یک نمایشگر مجازی جایگزین خواهند شد. «جین پیج» ادامه داد:  ما باید در ابتدا ابزار کنترلی اساسی و ضروری خلبان را مشخص و سپس کنترل آنها را به روشی آسان‌تر تبدیل کنیم.  ردیابی چشمی امکان مشاهده دقیق را برای خلبان فراهم می‌آورد. وی می‌تواند تنها با اشاره انگشتانش دکمه‌های داخل کابین را فشار دهد. این کابین حتی می‌تواند به مهندسان پرواز اجازه دهد که با کیفیت بالاتری کار کنند.