ترکیبات آلی فرار، گازهایی هستند که از محصولاتی نظیر اسپری و چسب مو، اگزوز خودروها و نشت و انفجارهای خطرناک ایجاد می‌شوند و هنگامی که توسط انسان استنشاق می‌شوند، می‌تواند موجب تحریک چشم و بینی، خستگی، حالت تهوع و سردرد شود. در حالی که در طولانی‌مدت در معرض این گازها قرار گرفتن، می‌تواند منجر به سرطان شود. محققان دانشگاه رایس به همراه محققان کالج پزشکی بیلور(Baylor) و موسسه فناوری هوستون(Houston) به دنبال بهره‌گیری از قدرت پهپادها در شناسایی ابرهای این گازها هستند. آنها به‌طور خاص، امیدوارند نشت و انتشار این گازها به جو  را با این پهپادها شناسایی کنند. این پهپادهای خودران موسوم به «ASTRO»، از طیف‌سنج لیزری با رزولوشن بالا برای تشخیص گازها در زمان واقعی استفاده می‌کنند. برنامه این است که ناوگانی از این پهپادها را به پرواز دربیاورند تا بتوانند با استفاده از حسگرها و فرستنده‌ها برای ارتباط با یکدیگر، یک شبکه شناسایی نشت و انتشار گازهای آلی فرار را تشکیل دهند.

مجموعه این پهپادها یک مدل سه‌بعدی از مناطقی که توسط گازهای آلی سبک آلوده شده‌اند و برای انسان‌ها مضر هستند، ایجاد می‌کنند که سپس می‌توانند ساکنان منطقه را مطلع کنند. «ریکاردو پترولو» محقق اصلی این مطالعه از دانشگاه رایس می‌گوید: در حال حاضر، اگر یک نشت شیمیایی وجود داشته باشد، ممکن است مردم تا چند روز از وجود آن مطلع نشوند، اما سیستم ما می‌تواند بلافاصله از طریق تلفن‌های همراه، آنها را مطلع کند. دانشمندان چندی است که در حال توسعه این پهپادها هستند، اما به تازگی موفق به دریافت کمک از سوی بنیاد ملی علوم به میزان ۵/ ۱ میلیون دلار شده‌اند. این کمک، تیم را قادر می‌سازد تا فناوری‌های بی‌سیم و فناوری شناسایی را توسعه دهد و سپس به‌طور مطلوب، آنها را در مکان‌های آسیب‌پذیر قرار دهد و دیگر برنامه‌های بالقوه را پیگیری کند. پترولو می‌گوید: این پلت‌فرم به‌طور کامل مستقل است و هیچ دلیلی وجود ندارد که دوربین‌ها و دیگر حسگرهای بی‌سیم را پشتیبانی نکند.