تیانکی، در طراحی این پروژه که آن را «مشارکت فناوری انسانی با گیاهان» نامیده است، از یک گل آفتابگردان پژمرده که در سایه قرار داشت، الهام گرفت. او در این باره توضیح داد: اگر آن گل آفتابگردان، توانایی حرکت داشت، از سایه بیرون می‌آمد و به طرف آفتاب حرکت می‌کرد وبه این ترتیب خود را نجات می‌داد اما به دلیل محدودیت‌های طبیعی خود از بین رفته بود. تیانکی ادامه داد: گیاهان، به طور ذاتی منفعل هستند. ما می‌توانیم گیاهان را ببریم، بسوزانیم یا از خاک بیرون بیاوریم اما آنها هیچ عکس‌العملی نشان نمی‌دهند. در این پروژه، من گیاه را به حیوان تبدیل کردم و به این شکل، آن را از محدودیت‌های طبیعی نجات دادم. در واقع، به گیاه کمک کردم تا با کمک علم روباتیک، حرکت کند. وی افزود: با استفاده از این روبات، گیاهان نیز توانایی جابه‌جایی، تعامل و حرکت پیدا می‌کنند و به آزادی می‌رسند. من امیدوارم که این پروژه بتواند الهام‌بخش روابط میان فناوری و طبیعت باشد.