در این قانون تفاوتی بین آپارتمان‌ها، خانه‌ها و دیگر اماکن اقامتی در نظر گرفته نشده و تنها خانه‌هایی مستثنی شده‌اند که به علت وجود دیوارهای بلندتر یا درختان در برابرشان از دسترسی به نور مستقیم خورشید محروم هستند. اجرای این طرح به معنای تامین کامل انرژی مورد نیاز خانوارها با استفاده از نور خورشید نیست و دسترسی به شبکه‌های برق کماکان ادامه می‌یابد. اما انتظار می‌رود با اجرای این طرح، صرفه‌جویی قابل‌توجهی در زمینه مصرف برق به عمل آید. اگرچه با اجرای چنین طرحی که مستلزم نصب صفحات متعدد خورشیدی و باتری‌های ذخیره‌سازی انرژی مذکور در منازل است، هزینه ساخت‌وساز بین ۲۵ تا ۳۰ هزار دلار افزایش می‌یابد، اما رقم صرفه‌جویی در مصرف برق به ازای هر خانوار در یک بازه زمانی ۲۵ساله بین ۵۰ تا ۶۰ هزار دلار برآورد می‌شود که اجرای چنین طرحی را مقرون به‌صرفه می‌کند. با توجه به اینکه روزهای گرم و آفتابی در کالیفرنیا بسیار زیاد است، اجرای طرح مذکور در این ایالت منطقی است. اما تقلید از این رویه در غرب این کشور که شاهد بارش برف و باران فراوان است، چندان منطقی به نظر نمی‌‌رسد.