حسگرهای مذکور با بررسی علائم حیاتی از انسان‌ها در محیط اطراف قادر به شناسایی سریع بازماندگان سوانح در کوتاه‌ترین زمان ممکن است، موضوعی که شانس زنده ماندن آسیب‌دیدگان را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد. به‌عنوان مثال در شرایط دشوار و هولناک بعد از وقوع یک زلزله که بسیاری از مردم در زیر آوار گیر کرده و نیاز به کمک دارند، این حسگرها می‌توانند به کمک سگ‌های زنده‌یاب و نیروهای امدادی بیایند و افراد سانحه‌دیده را که وضعیت خطرناکی دارند بیابند. حسگرهای طراحی شده به این منظور در واقع متشکل از ۵ حسگر هستند که هر یک وظیفه‌ای خاص را برعهده دارند.

دو حسگر برای شناسایی رطوبت و دی اکسیدکربن به کار می‌روند. سه حسگر دیگر هم برای تشخیص تنفس و مواد شیمیایی متشکل از استون، آمونیاک یا ایزوپرن که از پوست بدن ساطع می‌شود، تولید شده‌اند. این محصول جدید در شرایط آزمایشگاهی با موفقیت آزمایش شده و با سرعت بالایی حضور انسان‌ها را حتی در محیط‌های شلوغ و آلوده تشخیص داده است. با این حال هنوز باید آزمایش‌های بیشتری در شرایط غیرعادی به منظور ارتقای کیفیت این ابزار انجام شود.