وی در آن زمان به‌عنوان سالن‎دار و دوست و محرم راز بزرگ‌ترین سلبریتی‌های نیویورک شناخته می‌شد. شور ۶ مه ۱۹۰۳ در یک خانواده ارتدوکس در فیلادلفیا به دنیا آمد. پدر اتریشی‌اش در اصل آلمانی بود و تبار مادرش به روسیه برمی‌گشت. شور هنگامی که به ۱۵سالگی رسید مادرش درحالی‌که روی پلکان خانه‌شان نشسته بود با برخورد یک اتومبیل درگذشت. پدرش هم بعد از پنج سال دست به خودکشی زد. شور در انستیتو فناوری درکسل و مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل کرد و پس از آن به‌عنوان فروشنده سیار لباس مشغول به کار شد.

وی در ۱۹۳۰ راهی نیویورک شد و در آنجا به‌عنوان نگهبان و کسى‌ که‌ کارش‌ بیرون‌ انداختن‌ اشخاص‌ مزاحم‌ بود در برخی از مراکز تفریحی مشغول به‌کار شد و از همین جا بود که با چهره‌های مشهور آشنایی یافت. پس از افتتاح نخستین رستوران خود با نام توتس شور توانست به‌عنوان فردی اجتماعی، شیک‌ پوش‌ و معاشرتی در منهتن شناخته شود. رستوران وی نیز به‌دلیل افراد شناخته‌شده‌ای که به آنجا تردد داشتند و نحوه تعامل شور با آنها بر سر زبان‌ها افتاد؛ اما فقط این نوع ترددها نبود که رستوران شور را مشهور کرد.

به نوشته دیوید هالبرستام در کتاب «تابستان ۴۹» ‌میهمانان باید از «کد» نانوشته‌ای که در موسسه تحت اداره شور بود آگاهی می‌داشتند. برای مثال چارلی چاپلین که از چنین کدی مطلع نبود، مجبور شد در صف منتظر بماند. هنگامی که چاپلین شکایت کرد شور از او خواست تا افرادی را که در صف بودند، سرگرم کند. یک بار هم که شور همراه با فرانک سیناترا، خواننده مشهور، بیرون رستورانش ایستاده بود و پلیس داشت جمعیت طرفداران را عقب می‌زد، شور یک اسکناس یک دلاری از جیبش درآورد و به فرانک گفت: «هی بچه برو آن طرف خیابان و برایم یک روزنامه بخر!»

شور در ۱۹۵۹ رستوران خیابان پنجاه‌ویکم خود را به قیمت یک‌ونیم میلیون دلار به ویلیام زکندورف فروخت و یک سال بعد رستورانی جدید افتتاح و سعی کرد تا از دکوراسیون و فضای اصلی رستوران قبلی در آنجا تقلید کند.

 این رستوران در ۱۹۷۱ به دلایلی همچون عدم‌پرداخت مالیات‌های گوناگون به مبلغ بیش از ۲۶۹هزار دلار از سوی دولت تعطیل شد و شور رستوران سوم خود را ۱۸ماه بعد افتتاح کرد.

با این حال به دلایل مختلف وی نتوانست مشتریان سابق خود را که همان چهره‌های مشهور بودند، به‌طور منظم به آنجا جذب کند. شور ۲۳ژانویه ۱۹۷۷ در تنگدستی درگذشت.