بلاکسلندها دوستان سر جوزف بنکس بودند که به نظر می‌رسد تاثیر زیادی بر تصمیم گریگوری و برادر ارشدش جان برای مهاجرت به استرالیا داشت. گریگوری در سال ۱۸۰۵ سوار بر کشتی ویلیام پیت همراه با همسر و فرزندانش، دو خدمتکار، یک مباشر، چند گوسفند، بذرهای گیاهان، ابزارهای لازمه، مواد غذایی و لباس عازم استرالیا شد.

بلاکسلند همراه با خانواده‌اش در ۱۸۰۶ به سیدنی رسیدند و در آنجا بسیاری از کالاهایی که با خود آورده بود را فروخت تا ۸۰ رأس گاو بخرد و به عرصه تجارت گوشت بیاید. او در زمین اهدایی دولت به مساحت ۸۱۰ هکتار در سنت ماری اقامت گزید، در حالی که به وی وعده داده شد تا ۴۰ خدمتکار محکوم در اختیارش قرار داده شود. به زودی وی ۱۸۰ هکتار دیگر در براش فارم (در حوالی ایست وود) به ارزش ۱۵۰۰ پوند خرید.

در آغاز سال ۱۸۱۳، بلاکسلند که نیاز به چراگاه بیشتری داشت، موافقت فرماندار لاچلان مک کواری را برای عبور از محدوده تقسیم‌کننده بزرگ موسوم به کوهستان آبی جلب کرد. او توانست ویلیام لاوسون و ویلیام چارلز ونتوورث را در این سفر اکتشافی با خود همراه کند؛ سفری موفقیت‌آمیز که مهاجران را قادر کرد تا به زمین‌های غربی کوهستان برای کشاورزی دسترسی بیابند. این عبور ۲۱ روز طول کشید اما گروه توانست طی ۶ روز بازگردد.

بلاکسلند در فوریه ۱۸۲۳ شرح سفرهای خود را با نام «سفر اکتشافی از کوهستان آبی» منتشر کرد. دولت برای ارج نهادن به این تلاش به هر یک از اعضای گروه ۴۰۰ هکتار زمین اهدا کرد.

خاطرات بلاکسلند نشانگر درک درست وی از مقیاس فعالیت‌های کشاورزی و دامپروری در استرالیاست. وی در ۱۸۲۲ از انگلستان دیدار کرد و مدال نقره انجمن سلطنتی هنر به وی اعطا شد.

مرگ زودهنگام برخی از اعضای خانواده بلاکسلند از جمله همسر و دو پسر و برخی از نزدیکانش وی را دچار افسردگی شدید کرد، تا جایی که در اول ژانویه ۱۸۵۳ در نیوساوت‌ولز خودکشی کرد و در پاراماتا به خاک سپرده شد. پسرش جان تاجر برجسته‌ای شد و بعدها به عضویت شورای قانون‌گذاری نیوساوت ولز درآمد.

5 نفر این پست را پسندیده اند