بویزو در گروه کر کلیسا عضویت داشت و در ۱۹۵۳ توانست مدرک افتخاری تاریخ خود را از کالج سنت کاترین کمبریج دریافت کرد. بویزو یک دکترای افتخاری دیگر هم از دانشگاه لافبرو و به پاس موفقیت‌های تجاری خود در سال ۲۰۰۰ گرفت.

بویزو، پیزا اکسپرس را در ۱۹۶۵ تاسیس کرد. در این زمان وی سابقه ۱۰ سال کار در اروپا داشت. وی سهام این شرکت را در ۱۹۹۳ در بازار بورس لندن شناور کرد اما همچنان ریاست آن را خود بر عهده داشت. او نخستین رستوران خود را در خیابان واردور در ۱۹۶۷ تاسیس کرد. بویزو نخستین کسی بود که پیتزا پپرونی را وارد بریتانیا کرد. امپراتوری وی به سرعت با توجه به طعم منحصر به فرد غذاهای وی توسعه یافت. بویزو از حامیان فعال حزب لیبرال بود و دو بار نیز از شهر پیتربورو از سوی این حزب نامزد انتخابات شد.

در ۱۹۷۷، بویزو پیتزای ونیزی را در رستوران پیزا اکسپرس خود ارائه کرد تا توجهات را به کارزار «ونیز در خطر» جلب کرده و برای آن پول جمع کند. او از فروش هر پیتزای ونیزی ۵ پنی به این خیریه اختصاص می‌داد؛ خیریه‌ای که برای بازسازی و حفاظت از آثار هنری و معماری شهر ونیز اختصاص یافته بود.

ابتکار این خیریه همچنان در رستوران‌های پیزا اکسپرس وجود دارد اما میزان تخصیص به ۲۵ پنی افزایش یافته است. با تلاش‌های بویزو تا امروز بیش از دو‌میلیون پوند گرد آمده است. به پاس تلاش‌هایش، در سال ۱۹۹۶ وی بالاترین نشان جمهوری ایتالیا را دریافت کرد.

او مبالغی هم به کالج سنت کاترین و زمین ورزشی پیتر بویزو کمک کرد. وی از حامیان موسیقی جاز به شمار می‌رود و نخستین کلاب‌جاز خود را در شهر لندن در ۱۹۶۹ افتتاح کرد. بویزو از دوران جوانی به گردآوری آثار هنری علاقه داشت و در سال ۲۰۱۴ زندگی‌نامه خود را منتشر کرد. وی در ۵ دسامبر ۲۰۱۸ در سن ۸۹ سالگی درگذشت.

 

این مطلب برایم مفید است
6 نفر این پست را پسندیده اند