کای در ۱۹۲۱ به چین بازگشت و در آنجا معلم تربیت‌بدنی شد. او چهار سال در مدرسه‌ دخترانه ژونان تدریس می‌کرد؛ جایی‌که پیش‌تر خود در آنجا درس خوانده بود. در این زمان وی به حزب کمونیست چین پیوست.

کای در ۱۹۲۵ شغل معلمی را رها کرد و به بخش مرکزی زنان در حزب ملی‌گرا پیوست. دو سال بعد وارد «کمیته مرکزی زنان» شد. با کمک وی «قرار قضایی ازدواج ۱۹۳۰» صادر شد که بر اساس آن «انتخاب آزادانه باید اصل بنیادی هر ازدواجی باشد.» او در نگارش «قانون اساسی موقت سال ۱۹۳۱» نیز نقش داشت.  کای پس از ۱۹۴۹ و با رهبری «فدراسیون زنان سراسر چین» در جمهوری خلق چین چهره‌ای سرشناس شد. از جمله کارهای وی در این بنیاد ایجاد یک راهبرد برای کمک به زنان ممتاز و برجسته بود تا نقشی پیشرو در امور علمی و فرهنگی ایفا کنند. این امر البته به انتقادهایی از وی انجامید؛ زیرا بنیاد یاد‌شده از دیدگاه‌های حزب کمونیست چین حمایت می‌کرد که به جای آزادی زنان بر پیشرفت‌های تکنولوژیک و اقتصادی تاکید می‌کرد و تنها از زنان قدرتمند حمایت می‌کرد. این رویکرد به زنان طبقات فرودست کمک نمی‌کرد و نقش‌های آنان در دوران پیش از جنگ را تثبیت می‌کرد. کای در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۰ درگذشت.

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند