ریتز در ۲۳ فوریه ۱۸۵۰ در دهکده نیدروالد واقع در کانتون واله سوئیس به دنیا آمد و در دوازده سالگی به کالج شبانه‌روزی یسوعی سیون فرستاده شد. سه سال بعد به‌عنوان یک شاگرد وارد هتلی در بریگ شد اما به زودی از آنجا اخراج شد، به‌عنوان شماس (خادم کلیسا) به کالج یسوعیان بازگشت و سپس در جست‌وجوی ثروت در نمایشگاه جهانی ۱۸۶۷ پاریس، راهی آن شهر شد. او در آن شهر توانست از جایگاه یک خدمتکار به یک مدیر هتل و سپس هتلدار تبدیل شود.

رشد چشمگیر وی در فرانسه زمانی شروع شد که مدیریت رستوران گرند هتل در نیس را به دست گرفت. در ۱۸۷۸ مدیریت گرند هتل لوزان و نیز گرند هتل موناکو به وی واگذار شد. با مدیریت وی گرند هتل لوزان در میانه دهه ۱۸۸۰ شهرت جهانی یافت. او نخستین کسی است که جمله «همیشه حق با مشتری است» را باب کرد. در ۱۸۸۷، ریتز هتل پرونس کن و رستوران دی لا کنورزیشنز و هتل مینروا در بادن-بادن را خرید.

ریتز پس از موفقیت در مدیریت چندین هتل در انگلستان، فرانسه و سوئیس توانست با یافتن سرمایه‌گذار شماری از هتل‌های خود را افتتاح کند و در اواخر دهه ۱۸۹۰ او هتل‌هایی در رم، فرانکفورت، پالرمو، ویسبادن، مونت‌کارلو، لوزان و... داشت و درصدد افتتاح هتل‌های دیگری در مادرید، قاهره و ژوهانسبورگ برآمده بود.

در ۱۸۹۶ همراه با میلیونر آفریقای جنوبی، آلفرد بیت-که گفته می‌شد ثروتمندترین فرد جهان در آن دوران است-اتحادیه هتل ریتز را تاسیس کرد. آن دو در اواخر ۱۸۹۸ هتل ریتز پاریس را افتتاح کردند. در ۱۹۰۵ هتل ریتز لندن به‌عنوان یکی از مشهورترین مکان‌های قرار ملاقات ثروتمندان و افراد مشهور گشایش یافت. هتل ریتز مادرید در ۱۹۰۶ با تشویق شاه آلفونسوی هشتم که درصدد ساخت عمارتی هم‌ارز با هتل ریتز پاریس در اسپانیا بود، افتتاح شد.

ریتز در سال‌های پایانی عمر از بسیاری از فعالیت‌های هتلداری خود کناره گرفت و سهام خود در هتل‌های فرانکفورت و برخی نقاط دیگر را فروخت. او در ۱۹۰۷ از «کمپانی توسعه هتل ریتز»، در ۱۹۰۸ از «کمپانی هتل کارلتون» و در ۱۹۱۱ از «کمپانی ریتز پاریس» کناره‌گیری کرد. ریتز در اکتبر ۱۹۱۸ درگذشت.

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند