در سه دهه نخست زندگی، بریرلی به‌عنوان متخصصی که می‌توانست مشکلات مرتبط با فلزکاری را حل کند شهرت یافت و در ۱۹۰۸ به درخواست دو شرکت فولاد شفیلد به ریاست یک آزمایشگاه پژوهشی مشترک موسوم به «آزمایشگاه‌های براون فرث» رسید.  پس از ترک این موسسه به فولادسازی براون بایلی پیوست و در ۱۹۲۵ از مدیران آن شد. بریرلی در ۱۴ جولای ۱۹۴۸ درگذشت.

   فولاد ضدزنگ

در سال‌های پیش از جنگ جهانی اول، صنایع اسلحه‌سازی بریتانیا رشد چشمگیری داشتند اما مشکل اصلی زنگ زدن سطوح داخلی لوله‌های تفنگ بود. بریرلی شروع به پژوهش روی فولاد جدیدی کرد که بتواند در برابر فرسایش و زنگ‌زدگی منتج از دمای بالا تاب بیاورد. او افزودن کرومیوم به فولاد را آغاز کرد؛ عنصری که در مقایسه با فولاد کربن، نقطه ذوب مواد شیمیایی را افزایش می‌داد. بریرلی پی برد که فولادهای کرومیومی جدید در برابر حمله شیمیایی مقاومت بالایی دارند. اختراع او علاوه بر اسلحه‌سازی در صنایع غذاخوری مانند لوازم آشپزخانه نیز کاربرد فراوانی یافت.

این مطلب برایم مفید است
12 نفر این پست را پسندیده اند