بلترامی در سال ۱۷۷۹ در شهر برجامو واقع در ناحیه لمباردی به دنیا آمد. تاریخ تولد دقیق وی ناشناخته است چه وقوع یک آتش‌سوزی در آن ناحیه به سال ۱۷۹۳، اسناد غسل تعمید را از بین برد. بلترامی در زمینه ادبیات، حقوق و... آموزش دید و بعدتر در ۱۷۹۷ به ‌عنوان یک نظامی به جمهوری سیسالپاین در شمال ایتالیا پیوست. این جمهوری بخشی از توسعه‌‌طلبی‌های بناپارت و فرانسه در آن زمان بود و بلترامی پس از فراماسون شدن، به این دولت پیوست. سال‌ها بعد و پس از تسلط دوباره دولت پاپ بر ناحیه مارش، او به دلیل فعالیت های پیشین خود، تعقیب قضایی شد. 

بلترامی با خواهر کنت پیترو باستوجی، نجیب زاده‌ای که در حوزه راه‌آهن ایتالیا سرمایه‌گذاری می‌کرد، ازدواج کرد. در 1809 با جولیا اسپادا دی مدیچی دوست شد، اما پس از مرگ این زن سرشناس در 1820 در 39 سالگی، او پریشان حال گشت و این موضوع در کنار فشارهایی که در ارتباط با سوابقش در دوران اشغال‌گری فرانسه بر او وارد می‌آمد، وی را به مسافرت و ترک ایتالیا واداشت. او با گذر از شماری از شهرهای اروپایی در نهایت در 1822 به لیورپول رسید و از آنجا راهی یک سفر دریایی خطرناک به مقصد آمریکا شد. پس از دو ماه بلترامی در ژانویه 1823 به فیلادلفیا رسید. 

در آمریکا وی پس از بازدید از برخی شهرها در نهایت با قایق به سمت پایین دست رودخانه اوهایو حرکت کرد. در این سفر با لارنس تالیافرو، نماینده دولت فدرال در میان قبایل سرخپوست آشنا شد که در‌صدد مسافرت به سمت بالادست رودخانه می‌سی‌سی پی بود. بلترامی در صدد یافتن سرچشمه این رودخانه برآمد و همراه با لارنس و استفان لانگ به سمت بالادست می‌سی سی پی حرکت کرد. او در این سفر با بومیان آمریکایی تعامل می‌کرد و با بالا گرفتن تنش میان وی و دو فرد یاد شده، بلترامی در نهایت از این گروه جدا شد. در پمبینا همراه با برخی از راهنمایان سرخپوست، دوباره در راستای یافتن سرچشمه رودخانه مزبور حرکت کرد. بومیان راهنما پس از10 روز او را وانهادند و وی به تنهایی به حرکت خود ادامه داد. در این مسیر او توانست مجموعه‌ای از صنایع‌دستی بومیان را بیابد و بعدتر آنها را به ایتالیا بفرستد. در ماه آگوست، او جایی را یافت که فکر می‌کرد سرچشمه رودخانه می‌سی‌سی‌پی است، سپس به سمت پایین دست رودخانه به طرف فورت سن آنتونی حرکت کرد. در نهایت به نیواورلئان رسید و شرح سفرهای خود را در آنجا نگاشت. 

بلترامی سپس طی سفری به مکزیک اشیای باستانی بازمانده از آزتک‌ها را گردآورد و گیاهان و جانوران آن ناحیه را رده‌بندی کرد. در نهایت پس از سفرهایی به هاییتی، سانتو دومینگو و جاهای دیگر بلترامی در 1826 به اروپا بازگشت و در پاریس طی دهه 1830به عضویت چند انجمن علمی درآمد. در اواخر همین دهه از آلمان راهی املاک خود در فیلوترانو شد و در آنجا دولت تحت سلطه کلیسا با انتشار کتاب‌هایش مخالفت کرد. او در 6 ژانویه 1855 درگذشت. 

 

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند