در هاستل‌ها تعداد افرادی که در یک اتاق اقامت می‌کنند بیشتر از هتل و مسافرخانه بوده و در واقع فرد یک تخت اجاره می‌کند. هر‌چند تفاوت هاستل‌ها در دنیا با خوابگاه‌هایی که امروزه در شهری مثل تهران رواج دارد و با توجه به بالا‌رفتن قیمت هتل‌ها و مسافرخانه‌ها و اجاره‌بها روز‌به‌روز فعالیت آنها بیشتر می‌شود، شاید در این نکته باشد که در اغلب موارد تنها یک یا دو تخت هاستل‌ها اجاره می‌رود و اتاق‌ها معمولا پر نیست. اولین هاستل در سال ۱۹۱۲ در آلنتای آلمان راه‌اندازی شد.

آنتی زلک که مفاهیم تازه‌ای به این صنعت بخشید، در 23 دسامبر 1963 در سله واقع در ایالت ساکسونی‌سفلی به‌دنیا آمد و پس از پایان دوران دبیرستان در زمینه قفل‌سازی کارآموزی کرد. در 1988 به برلین رفت تا تحصیلات خود را دنبال کند و در 1996 از کالج فنی مقدماتی برلین، در رشته‌ آموزش‌اجتماعی فارغ‌التحصیل شد. او سپس کار خود را در سازمان خدمات رفاهی جوانان موسوم به «Waschhaus» به‌عنوان مددکار اجتماعی شروع کرد.

در 1994 هنگامی که در حال تکمیل مطالعات خود بود نخستین هاستل برلین را با عنوان «بک پکر» (کوله به‌دوش) افتتاح کرد. در می‌1997 با شریک تجاری خود اولاف‌جوهل، هاستل بک‌پکرز برلین (امروزه با نام هاستل بکس‌پکس‌میته) را راه‌اندازی کرد. او به‌کار خود به‌عنوان مددکار اجتماعی پایان داد تا تمام‌وقت به‌کار هاستلداری بپردازد. در سال 2006 زلک و جوهل سومین هاستل خود را نیز برپا کردند.  زلک از همان آغاز کوشید تا به هاستل‌ها صبغه‌ای هنری ببخشد و در‌صدد تحقق نخستین هاستل هنری برآمد. 

در نتیجه این ایده را نخستین‌بار در سال 2011 با بازسازی کامل هاستل بکس‌پکس‌میته تحقق داد. از آن زمان این مکان اقامتی به‌عنوان هنر-هاستل شناخته شده است. او هر زمان امکان داشت مفاهیم هنری را در هاستل‌های خود پیاده می‌کرد که از آن میان باید به تبدیل یک اتومبیل فولکس واگن به یک رختخواب اقامتی در سال 2006 اشاره کرد. در همان سال وی بزرگ‌ترین رختخواب اقامتی جهان را به طول بیش از 5 متر، در محوطه یکی از هاستل‌های خود راه‌اندازی کرد. هر سه هاستل وی به تناوب برای برگزاری نمایشگاه‌ و رخدادهای هنری و فرهنگی انتخاب می‌شوند. 

 

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند