متروی تهران

متروی تهران فعالیتش را در سال ۱۳۷۷‌.ش / ۱۹۹۹‌.م‌ آغاز کرد و تا امروز به هفت خط (۸/ ۲۴۶کیلومتر و ۱۲۹ ایستگاه) گسترانده است. حمل‌ونقل ریلی تهران (۱۳۰۵.‌ق‌/ ‌۱۲۶۷.ش) با راه‌اندازی «واگن اسبی» شرکتی بلژیکی در موسم سالخوردگی ناصرالدین شاه سرگرفت. واگن، اتاق چرخداری بود که دو اسب آن را بر روی ریل آهن می‌کشیدند. (محبوبی‌اردکانی. ج۲. ۳۲۸) ماشین دودی (تهران به شاه‌عبدالعظیم) را هم همین شرکت راه‌انداخت، ولی تهرانی‌های خرافه‌پرست از ترسشان مدت‌ها سوار آن نمی‌شدند. ورشکستگی شرکت سازنده نزدیک بود که شاه و رجال همراه، تابوی ترس و غربت را شکستند و نخستین‌بار با آن به ری رفتند و تهرانیان را به این سفر برانگیختند.

جهان با پیشرفتی خیره‌کننده، قطار را به‌کار گرفت، اما انگلیس و روس بدسگال (دل بدسگالان پر آتش کنید) به دلایل گوناگون ایران را بیش از پنجاه سال از رواج راه‌آهن و بهره‌وری از این نعمت بازداشتند تا حکومت قاجاریه سرآمد. در این زمان ساکنان خاورمیانه از مصر تا هند بیش از ۱۰ هزار کیلومتر راه‌آهن داشتند، در حالی‌که ایرانیان با ماشین دودی هفت هشت کیلومتری‌شان لک و لک کنان، انتظار آینده را می‌کشیدند.

نخستین برنامه‌ریزی‌ مترو تهران در سال ۱۳۵۰.ش کلید خورد و فرانسویان در سال ۱۳۵۶ عملیات اجرایی آن را آغاز کردند.

 

 

این مطلب برایم مفید است
7 نفر این پست را پسندیده اند