آنان با تاخیر زیاد در نهایت در آغاز پاییز به «نورث کیپ» واقع در کرانه شمالی نروژ رسیدند اما سه کشتی در اثر یک توفان سهمناک از هم جدا افتادند. ویلبی با دو کشتی راه شرق را در پیش گرفت اما در نهایت در زمستان همه سرنشینان این دو کشتی همراه با ویلبی جان خود را در کولا پنین سولا در شرق مورمانسک از دست دادند. اما چانسلور که گم شده بود در نهایت به دریای سفید رسید و در کرانه‌های روسیه در نزدیکی بندر آرخانگل پهلو گرفت.

در روسیه به دعوت ایوان مخوف به مسکو رفت و این شهر را بسیار بزرگ‌تر از لندن دید؛ شهری که بیشتر خانه‌های آن چوبی بود. تزار از گشودن مسیرهای بازرگانی دریایی و سایر دول استقبال کرد، در حالی که پیش از آن روسیه که تا آن زمان «موسکووی» نامیده می‌شد، هیچ ارتباطی با حوزه دریای بالتیک برقرار نکرده بود. در موسکو چانسلور توانست بازار مناسبی برای پشم انگلیسی بیابد و در بازگشت انواع خز و کالاهای دیگری به انگلستان ببرد. در بازگشت، یعنی در تابستان ۱۵۵۴ چانسلور متوجه شد که شاه ادوارد درگذشته و ماری جانشین وی شده است. در لندن بر پایه توافقی که با تزار شده بود کمپانی مسکووی تاسیس شد که طبق فرمان الیزابت انحصار تجارت با روسیه را در دست گرفت. یک سال بعد کمپانی موسکووی او را به دریای سفید فرستاد و در تابستان همان سال وی به مذاکره با تزار مشغول شد، تجارت خود را سر و سامان داد و کوشید تا دریابد که چگونه می‌توان از مسیر شمال به چین دست یافت. چانسلور در نهایت در ۱۰ نوامبر ۱۵۵۶ در پی یک سانحه دریایی و در حالی که نخستین سفیر روسیه به انگلستان نیز وی را همراهی می‌کرد در کرانه‌های اسکاتلند کشته شد. هر چند سفیر روسیه به همراه تنی چند، از این واقعه نجات یافته و سال بعد به لندن رسیدند.

 

این مطلب برایم مفید است
7 نفر این پست را پسندیده اند