در سیزده سالگی نخستین شکار آهو را انجام داد. او تحصیلات خود را در آکادمی هبرون و در آموزشگاه کنتس هیل‌(در زمینه کسب و‌کار) به پایان برد.  پس از مرگ پدر ‌و‌ مادر خود، وقتی دوازده‌ساله بود راهی پاریس جنوبی در ایالت مین شد تا با خویشان خود زندگی کند. بین شکارچی و ماهی‌گیر ماهری بود. در فعالیت های خود در بیرون از خانه، چون قایق هایش آب جذب می‌کردند، تصمیم به حل این مشکل گرفت و طراحی‌هایی برای ضد آب کردن قایق انجام داد. در این قایق او از چرم سبک برای بخش بیرونی و از کائوچو در رویه داخلی استفاده کرد. بین طرح‌های خود را به یک کفش‌ساز می‌فروخت سپس نخستین قایق خود را ساخت. از آنجا که فکر می‌کرد قایق تولیدی او کیفیت بالایی دارد، فهرستی از دارندگان پروانه شکار که مقیم ایالت مین نبودند به دست آورد و یک آگهی سفارش پستی تهیه کرد. در این آگهی او بازگرداندن صددرصد پول داده شده برای قایق را برای کسانی که از آن ناراضی بودند، تضمین کرد. اما چون در کف قایق‌ها ترک خوردگی‌هایی ایجاد می‌شد او مجبور به بازپرداخت ۹۰ درصد از پول دریافتی برای ۱۰۰ قایق به فروش رفته خود شد. در ۱۹۱۱ با گرفتن یک وام ۴۰۰ دلاری راهی بوستون شد و به شرکت «رابر» سفارش ساخت قایق‌هایی با کیفیت بهتر برای خود داد. به این ترتیب در زیرزمین برادرش در فری پورتِ مین او مغازه‌ای برای فروش قایق راه‌اندازی کرد.۶ سال بعد با درآمد حاصل از فروش قایق، ساختمانی اختصاصی برای مغازه خود در خیابان اصلی فری پورت خرید. در ۱۹۱۸ او تجهیزات دیگری هم در حوزه شکار و اردو زدن اختراع کرد و فروشگاه خود را توسعه داد. در ۱۹۴۲ کتابی با نام «شکار، ماهی‌گیری و اردو زدن» منتشر کرد و در ۱۹۶۰ شرح حال خود با نام «داستان من: شرح حال تاجری از شمال شرق» را نشر داد.  بین در سال ۱۹۶۷، در ۹۴ سالگی در پامپانو بیچِ فلوریدا درگذشت. در زمان مرگش، فروش سالانه کمپانی او صدها میلیون دلار بود. سیاست شرکت مبنی بر بازپس دادن صد در صد پول پرداختی برای کالاهای مرجوعی تا فوریه ۲۰۱۸ ادامه داشت.

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند