مک کراکن از همان نوجوانی مجذوب جنبش جمهوری‌خواهی شد و در نهایت در ۱۹۷۵ همراه با سایر پروتستان‌ها «انجمن اتحاد ایرلند» را تاسیس کرد؛ امری که او را به هدفی مشروع برای مقامات رسمی بدل کرد. او به‌عنوان یک بازرگان در سراسر کشور سفر می‌کرد اما هدف اصلی او سازماندهی سایر انجمن‌های اتحاد بود. در نهایت وی در اکتبر ۱۷۹۶ بازداشت و به دوبلین فرستاده شد تا در کنار سایر رهبران انجمن مزبور زندانی شود؛ اما در آنجا سخت بیمار شد و از همین رو در ۱۷۹۷ آزاد شد. پس از وقوع شورش مه ۱۷۹۸ در لنستر- به رهبری انجمن اتحاد- نشست آنتریم در ۳ ژوئن بدون نتیجه‌ای قطعی برگزار شد و تصمیم گرفته شد که جمهوری‌خواهان در انتظار کمک نیروی دریایی فرانسه بمانند. در ۵ ژوئن با برگزاری نشستی دیگر در تمپل پاتریک مک کراکن به‌عنوان ژنرال آنتیم برگزیده شد تا به سرعت شروع به طرح‌ریزی عملیات نظامی کند. در نهایت مک کراکن رهبری شورشیان در حمله به آنتریم را برعهده گرفت اما گروه مدافعان کاتولیک حاضر به مداخله در این درگیری نشدند تا نیروهای انگلیسی شورشیان را در هم بکوبند. اما مک کراکن به همراه تنی چند از یارانش توانست از این مهلکه بگریزد و توسط خواهرش مخفی شود. مک کراکن در پی دیداری تصادفی با تاجران کتان که از پیش آنها را می‌شناخت بازداشت شد. از این بازرگان کتان خواسته شد تا طلب عفو کرده و انزجار خود را از انجمن اتحاد اعلام کند اما وی آن را رد کرد.

دادگاه نظامی مک کراکن در نهایت در زمینی که پدربزرگش به شهر کرن مارکت هدیه داده بود برگزار شد و کراکن در ۱۷ جولای ۱۷۹۸ به دار آویخته شد.

 

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند