این بنا در فهرست ملی مکان‌های تاریخی ثبت شده و هم‌اینک بخشی از پردیس دانشگاه نوتردام دنامور به شمار می‌رود. او رویای خود را با الهام از هتل‌های لوکس اروپایی برای ساخت «هتل پالاس» در سان‌فرانسیسکو، با هزینه ۵ میلیون دلاری تحقق بخشید؛ امری که به امپراتوری بانکی وی پایان داد. این هتل در ۱۸۷۵ گشوده شد و در آن آسانسورهای ابتدایی یا «اتاقک‌های بالا رونده» به کار رفته بود. هتل در جریان زلزله ۱۹۰۶ سالم ماند اما آتش‌سوزی پس از زلزله آن را نابود کرد. در ۱۹۰۹ هتل بازسازی شد؛ «اتاق رالستون» همچنان در این هتل واقع است.

در ۱۸۷۱ در پی یک خشکسالی شدید در کالیفرنیا، رالستون شروع به کار روی یک طرح آبیاری در ناحیه «دره سن یواخیم» کرد و در پی لابی‌گری‌های وی، سرانجام کنگره آمریکا با گذراندن قانونی در ۱۸۷۳ با تاسیس یک «کمیسیون مشورتی آب» برای آب‌رسانی به کالیفرنیا موافقت کرد. او همچنین در ۱۸۷۲ درگیر پرونده موسوم به «کلاهبرداری معدن الماس فیلیپ آرنولد» شد.

  فروپاشی امپراتوری مالی رالستون

در ۱۸۷۵ امپراتوری مالی وی در پی هزینه گزاف ساخت هتل پالاس، ناکامی وی در خرید و سپس بازفروش «شرکت آب اسپرینگ وَلِی» بعد از آشفتگی بازارهای مالی در ۱۸۷۳، و سقوط ارزش سهام بانک کالیفرنیا دچار فروپاشی شد. سقوط سهام مزبور تنها چند هفته پیش از افتتاح هتل پالاس روی داد.

تنها یک روز پس از این فروپاشی مالی بزرگ، جسد رالستون در خلیج سان‌فرانسیسکو پیدا شد و هرگز مشخص نشد که مرگ وی نتیجه حمله قلبی بوده است یا خودکشی. در خاکسپاری وی ۵۰ هزار نفر شرکت کردند. شریکش، سناتور ویلیام شارون بسیاری از دارایی‌های وی از جمله هتل پالاس و کاخ رالستون را تصاحب کرد.

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند