او حتی وقتی یک کودک نوپا بود با دیدن اولین اتومبیل در روستا سخت بر سر شوق آمد. بعدها گفت که هرگز نتوانسته آن بوی روغنی را که از اتومبیل به بیرون درز پیدا می‌کرد، فراموش کند. سویشیرو یک‌بار یکی از موتورهای پدرش را امانت گرفت تا با آن به یک نمایش هواپیمایی برود و همین سفر عشق او را به اختراع ماشین‌آلات تشدید کرد. در سن پانزده سالگی بدون گذراندن هیچ نوع آموزش رسمی برای کار کردن راهی توکیو شد و در آنجا در ۱۹۲۲ شاگرد یک مکانیک شد و شش سال تمام به‌عنوان مکانیک ماشین کار کرد. در ۲۲ سالگی به زادگاهش بازگشت تا تعمیرگاه شخصی خود را در ۱۹۲۸ راه بیندازد. در ۱۹۳۸، هوندا با تاسیس کارخانه «توکای سیکی یاماشیتا» تولید رینگ پیستون برای تویوتا را آغاز کرد. اما در ۱۹۴۴ در جریان جنگ جهانی دوم، با حمله یک بمب‌افکن بی- ۲۹ آمریکایی کارخانه مزبور ویران شد. پس از جنگ هوندا بقایای بازمانده از کمپانی را به تویوتا به قیمت ۴۵۰هزار ین فروخت تا از آن برای تاسیس «بنیاد پژوهشی فنی هوندا» در اکتبر ۱۹۴۶ استفاده کند. در ۱۹۴۷ اولین موتور سیکلت خود با نام «مدل ای» و در ۱۹۴۹ موتورسیکلت تکامل یافته خود یعنی «تایپ‌دی» را روانه بازار کرد. «انجمن موتورهای خودرویی ژاپن» این دو مدل را در فهرست ۲۴۰ مورد برجسته در فناوری خودرویی ژاپن جای داده است. وی در ۱۹۴۸ شرکت هوندا موتور را تاسیس کرد.

در ۱۹۵۸ شرکت هوندا وارد بازار آمریکا شد و یک سال بعد «هوندا سی ۱۰۰» را روانه بازار کرد؛ موتوری که با فروش ۳۰ میلیونی رکورددار بهترین فروش تاریخ وسایل نقلیه را به خود اختصاص داده است. سویشیرو هوندا تا زمان بازنشستگی در ۱۹۷۳ ریاست شرکت متبوع خود را عهده‌دار بود و پس از آن و تا زمان انتصاب به‌عنوان «ناظر عالی» در ۱۹۸۳ همچنان یکی از اعضای هیات‌مدیره بود. مجله «مردم» در ۱۹۸۰ او را بیست و پنجمین فرد حیرت‌انگیز جهان و هنری فورد ژاپن نامید. سویشیرو هوندا در ۵ اوت ۱۹۹۱ و به علت از کار افتادن کبدش، در توکیو درگذشت.

 

این مطلب برایم مفید است
18 نفر این پست را پسندیده اند