واندربیلت ۵۵ میلیون دلار (برابر با ۵/ ۱ میلیارد دلار کنونی) از پدرش به ارث برد و سرمایه‌گذاری‌های خانواده‌اش را در حوزه راه آهن مدیریت کرد و در ۱۸۷۹ میدان سوارکاری بزرگ پی.تی‌بارنوم را به تملک خانواده خود درآورد.

او از موسسان باشگاه سوارکاری جاکی بود و همچنین از سهامداران عمده مسیر مسابقه اسب دوانی «شیپ شید» در بروکلین به شمار می‌رفت که بعدتر ریاست آن را عهده‌دار شد و صاحب یکی از موفق‌ترین اصطبل‌های اسب سواری بود. در ۱۸۹۶، بورس اسب امریکا را در خیابان پنجاهم منهتن و برادوی راه‌اندازی کرد. در ۱۹۱۱ آن را به سازمان شوبرت اجاره داد (و بعدها به او فروخت) تا آن را به تئاتر وینتر گاردن تبدیل کند.

در ۱۸۷۵ با آلوا ارسکین اسمیت، دختر خانواده‌ای معروف در موبیل آلاباما ازدواج کرد و از او صاحب سه فرزند شد. آن دو در ۱۸۹۶ از هم جدا شدند.واندربیلت در ۱۹۰۳ با آن هریمن دختر یک بانک‌دار ازدواج کرد.

پس از طلاق دادن همسر اولش آلوا، به فرانسه رفت و در همانجا کاخی برای خود ساخت و در نزدیکی شهر دوویل فرانسه نزدیک ناحیه معروف پرورش اسب فرانسه در نورماندی سفلی، به پرورش اسب‌های مسابقه‌ای پرداخت. اسب‌های او در شماری از مسابقات اسب سواری مهم فرانسه برنده شدند.

واندربیلت مانند سایر اعضای خانواده ثروتمند خود، خانه‌های بزرگی ساخت که شامل «آیدل هاور»[وقت استراحت] در ۱۹۰۰ در لانگ آیلند نیویورک و «ماربل هاوس» در نیوپورت، رودآیلند بود.  در ۱۹۰۷، واندربیلت و همسر دومش کاخ واندربیلت را ساختند که یک خانه اربابی به سبک کاخ لوئی هشتم، پادشاه فرانسه، بود و در کنار آن سه مسیر اسب‌دوانی ممتاز ایجاد کردند که در فاصله یک ساعته با پاریس و در جاده دوویل واقع بود. واندربیلت موسس و رئیس نیوتئاتر هم بود و کمک‌های نیکوکارانه زیادی به دانشگاه واندربیلت واقع در ناشویل در ایالت تنسی انجام داد.

واندربیلت در نهایت در ۲۲ ژوئیه ۱۹۲۰ در پاریس درگذشت و در مقبره خانوادگی خود در گورستان موراوین در نیودورپ نیویورک به خاک سپرده شد.

پرتره واندربیلت که اف. دبلیو. رایت آن را از روی یک نقاشی اصلی اثر ریچارد هال در سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۱ کشیده بود، در ۱۹۲۱ به دانشگاه واندربیلت اهدا شد.

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند