آن ایام مصادف با ماه رمضان بود و حال و هوای این ماه در سطح شهر جاری بود. چند ساختمان در این انفجار صدمه دیدند. یکی از ساختمان‌ها که دوطبقه بود، کاملا ویران شد. موقع حمله هوایی صاحب‌خانه مهمان داشت؛ به همین دلیل آمار شهدا و زخمی‌ها زیاد شدند و حدودا ۱۱ نفر به شهادت رسیدند. آمبولانس‌ها زخمی‌ها را به بیمارستان امام خمینی و امیرالمومنین (ع) منتقل کردند. در بیمارستان زخم‌های ۲۸ نفر از ۴۴ نفر زخمی این بمباران سرپایی پانسمان شد و مجروحان مرخص شدند.

یکی از شاهدان  عینی در این حادثه به نام آقای مزیدآبادی که از اعضای هلال‌احمر است واقعه خیابان گیشا را این‌گونه روایت می‌کند:

به خیابان ۳۶ گیشا که رسیدیم شب بود. گفتند در آن ساختمان جشن تولد بوده است؛ اما قبل از خوردن موشک جشن تولد تمام‌شده بود و بچه‌ها رفته بودند، اما این اسم روی ساختمان ماند؛ می‌گفتند ساختمان تولد. ما تا ساعت ۲ بعدازظهر فردای آن روز آنجا مشغول کار بودیم. چهار، پنج طبقه کاملا تخریب‌شده بود و از بین رفته بود. در همان ساعت‌های اولیه توانستیم یک خانم و آقای جوان را پیدا کنیم. اما بچه‌ای نبود؛ خدا را شکر زودتر رفته بودند. آنجا شده بود دریاچه کف. تا خاموش نمی‌شد نمی‌توانستیم جلو برویم. آتش از میان کف بیرون می‌آمد و زبانه می‌کشید. دقیقا خاطرم هست که خرداد سال ۶۴ بود. عملیات بسیار سختی بود. خیلی دیر و با زحمت آتش خاموش شد. هرچه لوله گاز در این منطقه بود، از نزدیکی محل انفجار می‌گذشت. خدا را شکر با همکاری همه نیروها بالاخره کار تمام شد.

  توصیه ماموران آتش‌نشانی به مردم

ماموران آتش‌نشانی از حضور مردم به هنگام آژیر قرمز در کوچه‌ها و معابر اظهار نگرانی کردند. حضور مردم و تجمع آنها در معابر علاوه بر آنکه امدادرسانی را دچار مشکل می‌کرد یا به تعویق می‌انداخت، باعث می‌شد به بسیاری از آنها صدماتی از قبیل پرتاب ترکش و... وارد شود. یکی از ماموران آتش‌نشانی دراین‌باره گفت: انفجار یکی از موشک‌ها ۱۹ ماشین را که در کنار کوچه پارک بود، آتش زد و منفجر کرد. عده‌ای از مردم بعد از شنیدن صدای آژیر قرمز به‌جای رفتن به پناهگاه یا ماندن در خانه، به کوچه آمدند. پرتاب شدن ترکش راکت یا تکه‌پاره‌های ماشین‌ها یا خرده‌شیشه‌های شکسته خانه‌ها تعداد زیادی از آنها را شهید یا زخمی کرد، اما خانه‌های آنها سالم مانده بود و اگر در خانه می‌ماندند برایشان اتفاقی نمی‌افتاد.

یکی از مسوولان آتش‌نشانی به دنبال این اتفاق توصیه کرد‌ اگر مردم به پناهگاه امن دسترسی ندارند، می‌توانند از فضای زیر پله‌ها که نسبت به بقیه قسمت‌های خانه محکم‌تر است استفاده کنند. در همین بمباران یکی از آپارتمان‌ها که کاملا خراب‌شده بود، راه‌پله‌اش سالم مانده بود.

منبع: کتاب «جنگ شهرها؛ تهران» نوشته زینب اسلامی انتشارات مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس

 

این مطلب برایم مفید است
7 نفر این پست را پسندیده اند