اما این فشارهای پشت‌پرده خیلی دیر اعمال شد، رزم‌آرا در ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ قبل از اینکه شرکت نفت توافق ۵۰-۵۰ را قبول کند توسط فدائیان اسلام در مسجد شاه ترور شد. روز بعد از ترور رزم‌آرا، مصدق رای تمامی اعضای کمیسیون نفت مبنی بر رد توافق‌نامه الحاقی را دریافت کرد و همزمان ماده واحده‌ای مبنی بر ملی شدن صنعت نفت را به مجلس ارائه داد که در آن گفته شده بود: «به نام سعادت ملت ایران و به منظور تامین صلح جهان، امضاکنندگان ذیل پیشنهاد می‌کنند که صنایع نفتی ایران در تمام مناطق کشور، بدون استثنا ملی شوند؛ یعنی تمام عملیات اکتشاف، استخراج و بهره‌برداری در دست دولت قرار گیرد.» یک هفته بعد در ۲۴ اسفند ۱۳۲۹ مجلس شورای ملی با اکثریت آرا پیشنهاد کمیسیون نفت را به تصویب رساند. شاه با انتصاب حسین علا به نخست‌وزیری سعی کرد تنش‌ها را کم کند و از چند چهره جبهه ملی برای دریافت پست وزارت دعوت کرد؛ اما به‌رغم همه این تلاش‌ها شرکت در شوک اعتصاب عمومی گسترده صنعت نفت فرو رفت.

به نقل از کتاب «کودتای ۲۸ مرداد سازمان سیا و ریشه‌های روابط ایران و آمریکا در عصر مدرن»، مترجم: محمدابراهیم فتاحی، نشر نی

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند