علامی آثار خود را به زبان فارسی می‌نوشت. وی به زبان‌های فارسی، عربی و سانسکریت تسلط داشت. ابوالفضل علامی فرماندهی لشکر امپراتوری گورکانی را در جنگ‌هایی در دکن نیز به‌عهده داشت و یکی از ۹ وزیر اصلی دربار اکبر شاه بود. ۹ تن در دیوان اکبر، رجال ممتاز تلقی می‌شدند که به‌زبان محلی شبه قاره به این «۹ تن»، «نورتن» یا ناواراتان می‌گفتند که ابوالفضل علامی دکنی یکی از آنها بوده ‌است. علامی به اصل جدایی دین از سیاست باور داشت و آثار و اندیشه‌های او در برپایی نظام سکولار  در هند امروزی بی‌تاثیر نبوده ‌است.