او در سال ۱۹۱۴ همزمان با آغاز جنگ جهانی اول، یک جنبش صلح را سازماندهی کرد و به‌عنوان رهبر انجمن بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی (WILPF) نقشی بسزا در فراگیری مفهوم مصالحه و انسان‌دوستی داشت. او فعالیت‌های صلح‌طلبانه خود را در قالب نشر مقاله و کتاب ادامه دادوسرانجام برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۴۴ شد.