از مکان‌های تاریخی زیادی چون گنبد سلطانیه و مسجد کبود عکاسی کرد، در گرفتن تصاویر کتاب «سیری درهنر ایران» با آرتور پوپ (که در اصفهان مدفون است) مشارکت کرد. با توجه به تسلط به زبان فرانسه رساله عکاسی «لیبر» را به فارسی ترجمه کرد. گرایش او به عکاسی خبری بود، از این‌رو عکس‌هایی از آغاز مشروطیت، بست‌نشینی در سفارت انگلیس و بر دار شدن میرزارضای کرمانی، قاتل ناصرالدین‌شاه گرفت.  در نمایشگاه ۱۸۹۷ میلادی بروکسل و نمایشگاه ۱۹۰۰ میلادی پاریس مدال گرفت و نیز از دولت ایران نشان شیر و خورشید الماس‌نشان دریافت کرد. در اواخر عمر او دچار مشکلات فراوانی شد، بعد از به توپ بستن مجلس عکاسخانه او خسارات فراوانی دید و از حدود ۷۰۰۰ شیشه نگاتیو او بسیاری از آن که منظم و شماره‌بندی شده بود، نابود شد. به علت مظنون بودن به رابطه با مشروطه‌طلبان تحت تعقیب قرار گرفت و به سفارت انگلیس پناهنده شد و بعد از انقراض سلسله قاجار، حکومت جدید(پهلوی) به نفی حکومت قبلی پرداخت و ۲۰۰۰ نگاتیو او توقیف شد.  او یکی از عکاسان بزرگ ایران بود که عکاسی ایران را به جهان معرفی کرد.

منبع: انسان‌شناسی و فرهنگ