او بعد از مدتی به‌عنوان کارگر در شرکت الکتریکی «ایگر» مشغول به‌کار شد. پورشه جوان برای تامین مخارج تحصیل مجبور بود کار کند و به همین دلیل مدتی به‌عنوان دفتردار به‌کار خود ادامه داد. او بعد از اتمام مدرسه فنی هرگاه فرصتی داشت به‌طور مخفیانه به دانشگاه فنی در شهر «وین» می‌رفت و سر کلاس‌های فنی آن دانشگاه می‌نشست. هرچند که او هرگز نتوانست مدرک مهندسی از آن دانشگاه بگیرد، اما با مباحث مهندسی به‌طور کامل آشنا شد و بعدها دکترای افتخاری مکانیک را کسب کرد.فردینان هنگام کار در شرکت ایگر با دختری به نام «لویس» آشنا شد و با او ازدواج کرد. این ازدواج به‌دلیل استعداد و پشتکار او و همسرش باعث پیشرفت کار پورشه جوان شد. علاقه شدید او به دنیای اتومبیل باعث شد که در سال ۱۸۹۸ به‌عنوان طراح اتومبیل‌های جدید به‌کار گرفته شود و چندی بعد توانست دو خودروی قابل توجه را طراحی کند.

او در سال ۱۹۰۲ به خدمت سربازی فراخوانده شد و خدمت نظام وظیفه را به‌عنوان راننده افسران درجه بالای ارتش پشت‌سر گذاشت و پس از آن برای گذراندن زندگی به شرکت Aufro-Daimler رفت و بعد از ۱۱ سال کار به‌عنوان مدیر فنی انتخاب شد. پورشه در ادامه کارش به طراحی موتورهای گازوئیلی پرداخت و نخستین طرحی که به بازار فرستاد، ماشینی شبیه کالسکه بود که به‌وسیله دو موتور الکتریکی با چرخ‌های جلویی به حرکت در می‌آمد و به‌وسیله باتری روشن می‌شد. سرعت ماشین ۱۴۰ کیلومتر در ساعت بود و به همین دلیل با استقبال بسیار خوبی از سوی مردم مواجه شد.ماشین در نمایشگاه جهانی پاریس در معرض دید عموم قرار گرفت و اگر چه هنوز دنده‌هایش قابل اطمینان و اتصالات آن از ایمنی کافی برخوردار نبود، اما بیش از ۳۰۰ نمونه‌اش به فروش رسید و فردینان به‌عنوان برجسته‌ترین مهندس فاقد مدرک خودرو شناخته شد و جایزه‌ای ویژه دریافت کرد.و این آغاز خیز او به سمت تولید خودرویی استثنایی بود.