اولین کمپانی که به منظور نقشه‌برداری و ساختمان راه‌آهن سراسری نماینده‌اش را به ایران فرستاد کمپانی ساختمانی یونس آمریکایی بود. برای اینکه این امر با سرمایه داخلی انجام یابد و از طرفی تحمل هزینه آن برای ملت ایران طاقت‌فرسا نباشد، قبل از شروع به ساختمان راه‌آهن دولت وقت قانون انحصار قند و شکر و چای را وضع و در نهم خرداد ۱۳۰۴ به تصویب مجلس شورای ملی رسانید. به موجب این قانون مقرر شد از هر سه کیلو قند و شکر ۲ریال و از هر سه کیلو چای ۶ ریال مالیات اخذ و درآمد حاصله از آن صرف هزینه ساختمان راه‌آهن سراسری شود.  راه‌آهن سراسری در ۲۷‌مردادماه ۱۳۱۷ به پایان رسیده و دو خط شمال و جنوب به یکدیگر متصل و در شهریورماه همان سال این خط با تشریفات خاصی رسما افتتاح و بهره‌برداری آن شروع شد.