او پس از استقرار مشروطیت و در مجلس اول روزنامه مجلس را به مدیریت خود و سردبیری ادیب‌الممالک فراهانی در سوم آذر ۱۲۸۵ منتشر کرد. در دوران استبداد صغیر از ایران تبعید شد و مدتی را در اروپا گذراند. پس از آن از مشهد وکیل مجلس دوم شد. وی موسس و رهبر حزب اجتماعیون اعتدالیون در ادوار مجلس بود. در سال ۱۳۰۳ سفیر ایران در آنکارا شد. در ۱۳۲۲ در مجلس چهاردهم به ریاست مجلس شورای ملی رسید و در ۱۳۲۸ به ریاست مجلس موسسان دوم برگزیده شد. در سال ۱۳۳۲ نیز به سناتوری دوره دوم مجلس سنا برگزیده شد و سرانجام در سوم دی‌ماه ۱۳۴۰ خورشیدی درگذشت.