فورد مدل «تی» اتومبیلی غیرلوکس و ویژه رفتن سر کار و عمدتا انفرادی بود. طراحان این مدل دو مهندس مهاجر مجارستانی به نام‌های جوزف گالام و یوجین فارکاس بودند.  مدل تی نخستین خودرویی بود که برای طبقه متوسط مردم، به تولید انبوه رسید. در اوایل تولید این مدل، شرکت تنها توانسته بود ۱۱ دستگاه از آن را تولید کند؛ اما در سال ۱۹۱۰ توانست بیش از ۱۲ هزار دستگاه از این مدل را روانه بازار کند. ایده خط مونتاژ طی بازدیدی از یک کشتارگاه صنعتی به ذهن فورد خطور کرده بود؛ او مشاهده کرد که چگونه قسمت‌های لاشه یک گاو در یک خط مستقیم توسط هر کارگر مجزا، سلاخی می‌شود. وی این ایده را برای پیتر مارتین، مدیرعامل آن زمان شرکت، شرح داد هر چند که وی در ابتدا راضی نبود، اما در نهایت فورد او را تشویق به راه‌اندازی یک خط تولید کرد.  مهم‌ترین کاری که فورد انجام داده بود تغییر رویکرد به تولید و بازاریابی برای خودروها بود. قبل از فعالیت‌های فورد،خودرو محصولی لوکس و مخصوص قشر بسیار ثروتمند جامعه بود. رویای فورد برای تولید «خودرویی برای همه» و با قیمتی که هر فردی قادر به پرداخت آن باشد، منجر به انقلابی در بازار خودرو شد. به‌ویژه روش‌هایی که این رویا را به حقیقت رساند فراتر از صنعت خودروسازی رفت و در زمینه تولید کالاهای مصرفی و حتی خدمات نیز گسترش یافت.