کارهای سخت و خطرناک برای کودکان، دامنه گسترده‌ای را شامل می‌شود. از کشاورزی، کار در معدن، کارهای ساختمانی، کارهای خدماتی، کار در هتل‌ها، رستوران‌ها و کارهای خانگی. سازمان جهانی کار تخمین می‌زند که ۴۱ میلیون دختر و ۷۴ میلیون پسر در جهان برای زنده ماندن ناچار به انجام کارهای سخت و خطرناک هستند. بیشترین شمار کودکان درگیر در کارهای سخت و خطرناک در منطقه آسیا و اقیانوسیه و کشورهای پایین صحرای آفریقا زندگی می‌کنند. بسیاری از این کودکان در مزرعه‌ها کار می‌کنند، آن‌هم هر روز از هنگام بالا آمدن خورشید تا پس از فرو رفتن آن. کار در مزرعه‌ها، افزون بر سنگین و دشوار بودن کار، کودکان را در معرض انواع مواد سمی شیمیایی قرار می‌دهد و نتیجه آن ابتلا به بیماری‌های سخت است. کشاورزی با ۵۰ درصد بیشترین آمار کار سخت کودکان را به خود اختصاص داده است.

پس از آن، کارهای خانگی یا خیابانی با ۳۰ درصد قرار دارد. این‌گونه از کار، برداشتن بارهای سنگین، کار کردن با آتش یا در کنار کوره‌ها، کار با مواد شیمیایی در خانه و استفاده از چاقوهای تیز را شامل می‌شود. آمارها نشان می‌دهد دختران بسیار کوچک، بیشترین درگیری را با این نوع از کار دارند. کاری که هم بسیار دشوار و هم بسیار خطرناک است. ۱۱ درصد از کارهای سخت برای کودکان، شامل کار کردن در صنایع است. کار کردن در معدن‌ها، کارگاه‌های کوچک صنعتی و کارهای ساختمانی در این گروه قرار می‌گیرد.

براساس آمارهای رسمی، دو و نیم میلیون کودک کار در ایران وجود دارند که بسیاری از آنها به انجام کارهای سخت و خطرناک مجبور هستند. از کار در کارگاه‌های کوچک صنعتی تا جابه‌جایی بارهای سنگین و کار در مزارع و مسوولیت‌های خانگی.  براساس قوانین ایران، ۲۳ نوع شغل برای نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ ساله ممنوع اعلام شده است؛ کارهایی مانند جوشکاری و کار با وسایل با ارتعاش بالا. بر اساس قانون در ایران، استفاده از کودکان و نوجوانان در حفر قنات، کار در دامداری‌ها، کشتارگاه‌ها، کارگاه‌های قالی‌بافی و زیلوبافی، کوره‌پزخانه‌ها و نانوایی‌ها ممنوع شده است اما کار کودکان در کارهای خانگی و کارگاه‌های کوچک زیر ۱۰ نفر ممنوعیت ندارد.