تبصره: کتابچه مزبور مجانی خواهد بود و در صورتی که مفقود شود، دارنده آن بلافاصله باید المثنی آن را دریافت کند. قیمت المثنی یک ریال خواهد بود.» در ماده چهارم این اعلان آمده بود: «از تاریخ انتشار این نظام‌نامه الی انقضای مدت دو ماه عموم افراد اصناف مذکوره در ماده یک موظفند که برای معاینه به صحیه بلدیه مراجعه و کتابچه معاینه خود را دریافت دارند. تبصره: کتابچه معاینه صحی را باید عموم افراد همراه داشته و در موقع مراجعه به ماموران صلاحیت‌دار ارائه دهند.» همچنین در این اعلان ذکر شده بود: «متخلفین از این نظام‌نامه بر طبق ماده ۵ نظام‌نامه امور خلافی تعقیب و مجازات خواهند شد.»  بلدیه بر کار اصنافی که مستقیم با مواد غذایی سروکار داشتند، نظارت می‌کرد.  هریک از آشپزها و کبابی‌ها و غیره که متصدی طبخ و فروش آن هستند، پیشدامن سفید در بر نمایند و دست‌های آنها پاک و تمیز و اثاثیه آنها جدید و تمیز باشد و هر ۶ ماه، عموما در صحیه بلدیه معاینه شوند و هریک مبتلا به امراض مسریه‌اند از کار و شغل معاف و مشغول معالجه باشند. همچنین از سوی اداره بلدیه به اصناف خوراک‌پز و میوه فروش و قناد و حمامی و مستخدمین مهمانخانه‌ها اخطار می‌شد که طبق نظام‌نامه معاینه صحی بلدی، باید در یک تاریخ مشخص در صحیه بلدی معاینه شوند و کتابچه معاینه صحی را که مجانی بود، دریافت کنند و همیشه با خود داشته باشند که در موقع مراجعه به ماموران صلاحیت‌دار به او ارائه دهند. رعایت وضعیت بهداشتی مغازه‌ها و استفاده از وسایل بهداشتی و تجهیز مغازه‌ها به درب‌های شیشه‌ای یا چوبی و تمیز و نظافت دیوارها و کف مغازه‌ها و... نمونه‌هایی از این اقدامات بودند.

منبع: سهیلا ترابی‌فارسانی و مرتضی ابراهیمی، «بلدیه و بهداشت عمومی در دوره پهلوی اول»، تاریخ اسلام و ایران، ۱۳۹۳.