بلافاصله این فکر در ذهن مارکونی پدید آمد که می‌توان بدون استفاده از سیم از این امواج برای فرستادن علائمی به فواصل دوردست بهره گرفت.  یک سال بعد مارکونی موفق شد وسیله لازم برای این ارسال امواج را بسازد. او وسیله اختراعی خود را در انگلستان به نمایش گذاشت و توانست اولین امتیاز انحصاری اختراع خود را دریافت کند. سپس یک شرکت تاسیس کرد و در سال ۱۸۹۸ اولین رادیوگرام (مارکونی گرام) ارسال شد. سال بعد او توانست پیام‌های بی‌سیم را به آن سوی کانال مانش بفرستد. او همچنان به کار خود ادامه داد و برای بهبود و تکمیل اختراع خود تلاش کرد. در ۱۹۰۱ موفق شد یک پیام رادیویی به آن سوی اقیانوس اطلس، از انگلستان به نیوفوندلند بفرستد. اهمیت این اختراع جدید در یک حادثه غم‌انگیز به خوبی آشکار شد. در سال ۱۹۰۹ کشتی «اس.اس.ریپوبلیک» در اثر تصادف صدمه دید و غرق شد. از طریق پیام‌های رادیویی کمک خواسته شد و تمام سرنشینان کشتی به جز ۶ نفر نجات یافتند. در همین سال مارکونی به‌خاطر اختراعش برنده جایزه نوبل شد. در سال بعد مارکونی موفق شد پیام‌های رادیویی را از ایرلند به آرژانتین، یعنی مسافتی بالغ بر شش هزار مایل بفرستد. تمام این پیام‌ها با روش خط و نقطه (مورس) فرستاده شده بود. او دریافته بود که صدا را نیز می‌توان به وسیله رادیو منتقل کرد ولی این کار تا سال ۱۹۱۵ عملی نشد. تولید رادیو در مقیاس تجاری در اوایل دهه ۱۹۲۰ آغاز شد ولی پس از آن خیلی زود توسعه یافت و همگانی شد.