وی مردانی را از سراسر کشور به بیگاری گرفته بود تا آن بار و بنه را که چندین کالسکه و آیینه و پیانوی بزرگ و میز ناهار خوری بزرگ از چوب ماغون و قطعه‌های بسیار دیگر از اثاثه سنگین بود به تهران بیاورد؛ چون ایرانیان وسایل نقلیه چرخدار ندارند و بسیاری از قطعه‌های چیزهای بالا بسیار بزرگ‌تر از آن بود که بتوان بر شتر بار کرد.

منبع: سفرنامه جیمز موریه، ج ۲، ترجمه ابوالقاسم سری، استخراج از دکتر سعید میرسعیدی.