او علاوه‌بر کار دیوانی، در زمینه‌ نظامی‌ نیز مهارت داشت‌ و در نبرد با علی‌ تکین‌، پادشاه‌ قراخانی‌ بخارا و سمرقند، سپاه‌ غزنوی‌ را از خطر رهانید و در دوران‌ سلطان‌ مسعود موفق‌ به‌ فرونشاندن‌ شورش‌های‌ نواحی‌ ختلان‌ و تخارستان‌ شد. همچنین‌ در ۴۲۸ق مسعود او را برای‌ سرکوب‌ شورش‌ هرات‌ فرستاد. با مرگ‌ مسعود در ۴۳۲ق و برتخت‌نشستن‌ مودود در غزنه‌، او نیز عبدالصمدشیرازی را به مقام‌ وزارت‌ برگزید، اما این بار در این‌ مقام‌ چندان‌ دوام‌ نیاورد و پس‌ از مدتی‌ با سعایت ارتکین‌، سپهسالار سلطان‌ مودود، زندانی و مسموم شد.