پس از انقلاب اکتبر، دولت انقلابی شوروی به پیشنهاد تروتسکی و با فرمان ولادیمیر ایلیچ لنین همه قراردادهای استعماری مربوط به حکومت تزار را لغو کرد. دولت جدید شوروی با کشورهایی که پیش‌تر مورد استعمار قرار گرفته بودند، عهدنامه دوستی و مودت امضا کرد. در بخشی از فصل دوازدهم عهدنامه مودت که چهارم بهمن ۱۳۰۰ بین ایران و دولت تازه‌تشکیل یافته شوروی منعقد شده بود، آمده است: «...آن امتیازاتی را هم که دولت امپراتوری روسیه و اتباع آن از دولت ایران جبرا تحصیل کرده‌اند، لغو و باطل می‌سازد.» سندی که می‌بینید مربوط به صحه گذاشتن احمد شاه بر آن قرارداد است.