صمصام‌السلطنه از سران ایل بختیاری و دو دوره رئیس‌الوزرای ایران در دوره قاجار بود. مساله اولتیماتوم روسیه برای اخراج مورگان شوستر مستشار آمریکایی مالیه در زمان صدارت او پیش ‌آمد. او بر خلاف مجلس از موافقان پذیرش تقاضای روس‌ها بود. او بار دیگر در سال ۱۲۹۷ به مدت چهار ماه به نخست‌وزیری رسید و زمانی که احمدشاه فرمان عزل او را صادر کرد، مدتی حاضر به پذیرفتن نبود و خود را نخست‌وزیر می‌دانست. پس از پیروزی انقلاب اکتبر در شوروی، لنین برای اثبات حسن نیت خود نسبت به ملل ضعیف جهان تمام امتیازات استعماری تزاری را ملغی کرد. دولت صمصام‌السلطنه نیز از این فرصت استفاده کرد و در ۴ مرداد ۱۲۹۷ در مصوبه‌ای عهدنامه ترکمانچای و دیگر امتیازات واگذار شده به دولت روسیه تزاری را ملغی اعلام کرد. او در انتخابات دوره چهارم مجلس شورای ملی به نمایندگی تهران انتخاب شد. در سال ۱۳۰۰ هنگامی که کلنل پسیان در خراسان قیام کرده بود حکومت خراسان به وی پیشنهاد شد، ولی او به خراسان نرفت. در ۱۳۰۸ نیز به فرمانداری چهارمحال و بختیاری منصوب و مامور حل اختلافات در این منطقه شد. صمصام‌السلطنه در سال ۱۳۰۹ در اصفهان درگذشت.