پارسونز در کتاب «غرور و سقوط» به بررسی دقیق شرایط ایران و وضعیت محمدرضا شاه پرداخت. سال‌های سال یکی از مشاوران ارشد مارگارت تاچر بود. روایت‌های مستندی در اسناد وزارت امور خارجه بریتانیا موجود است که نشان می‌دهد او یکی از اصلی‌ترین چهره‌هایی بود که دولت بریتانیا را متقاعد کرد که محمدرضا شاه بعد از خروج از ایران میهمان بریتانیا نباشد. پارسونز سال ۱۹۷۴ به ایران آمد تا با مردان شماره یک پادشاهی محمدرضا پهلوی به راهکارهای اساسی برسد، او به زودی با چهره‌هایی همچون امیرعباس هویدا به همدلی رسید و بعد‌ها جابه‌جا در خاطراتش به این دوستی که فرا‌تر از عرصه سیاست بود هم اشاره می‌کند.

- بخشی از مقاله‌ای به قلم امیلی امرایی