نمونه آن تنظیم اعلامیه‌ای مشترک در ۱۳/ ۹/ ۵۶ درجهت حمایت از اندیشه‌های شریعتی بود که متهم به وهابی‌گری و سنت گرایی شده بود. شخص دوم آیت‌الله طالقانی بود. وی طی یک مصاحبه گفت: «همه روسا باید به‌وسیله مردم انتخاب شوند. من در شورای انقلاب شرکت ندارم. (اما) آقای مهندس بازرگان به‌عنوان رئیس دولت بهتر از افراد ناشناس است. نباید گذاشت استبدادی جای استبداد پیشین را بگیرد.» اگر چه گفته می‌شود وی بازرگان را از پذیرش پست نخست‌وزیری بر حذر داشته بود.

منبع: محسن بهشتی سرشت و پرستو کلاهدوز، «بازبینی عملکرد ۲۷۵ روزه دولت موقت»، مجله پژوهش‌های تاریخی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ۱۳۹۰.