زلزله معروف سال ۱۷۲۱ تبریز را به کلی ویران کرد و ده‌ها هزار نفر از مردمش هلاک شدند. حالا هم گاهی از اوقات تکان‌های محسوسی ایجاد می‌شود که برای مردم شهر هشداری از وقوع یک حادثه ناگوار است. در بسیاری از منازل به‌عنوان پیشگیری از خطرات زلزله یک اتاق چوبی ساخته شده تا در موقع ناگوار برای ایمنی از زلزله به آن پناه ببرند. در منزل مسکونی ما هم چنین محلی وجود داشت که خوشبختانه در طول اقامت ما در تبریز احتیاجی به استفاده از آن پیدا نشد.سال بعد در تهران، یک روز که بیمار بودم و در اتاقی در طبقه بالا استراحت می‌کردم. ناگهان لرزه‌ای را احساس کردم که شباهت به تکان‌های کشتی داشت. در اثر آن وحشت‌زده از اطاق خارج شدم، ولی خوشبختانه جز همان یکبار، لرزش دیگری به‌وجود نیامد و در مدت اقامت در ایران دیگر از این بابت چیزی احساس نکردم.»

لیدی مری شیل، خاطرات لیدی شیل، ترجمه حسین ابوترابیان، نشر نو، ۱۳۶۸، صص ۱۷۴-۱۷۳.