به این ترتیب آرتور میلسپو در راس یک هیات هشت نفره وارد ایران شد. وی از معدود آمریکایی‌هایی است که تاریخ ایران او را با خدماتش به یاد می‌آورد. تمامی مخارج در وزارت مالیه و تمامی تعهدات مالی زیر نظر این گروه قرار گرفت و آنان به دقت بسیاری بر این امور نظارت داشتند. با وجود خودداری میلسپو از امضای حوالجات و جابه‌جایی پول، گفته می‌شود وی در وهله اول خواهان پرداخت حقوق معوقه کارمندان و اجزای دولت بود و این کار را مقدم بر دیگر امور می‌دانست. با این حال در برابر پریشانی حال و روز نظمیه عجالتا در ۲۰ آذر ۱۳۰۱ اجازه پرداخت مبلغ ۱۰ هزار تومان به‌عنوان حقوق شهریور آنان و به‌عنوان مساعده داده شد. میلسپو همچنین دستور داد که صورت حواله‌های صادر شده که وجه آنها پرداخت نشده و نیز بدهی صندوق خزانه را به اطلاع او برسانند. مبلغ حواله‌های نقد نشده، ۴۰۰ هزار تومان و بدهی صندوق تقریبا ۲۰۰ هزار تومان برآورد شده است.