پادشاه خود سلطه زیادی بر امور مالی داشته است همچنان که نظام‌الملک می‌نویسد: «پادشاهان را همیشه دو خزانه بوده است؛ یکی خزانه اصل و یکی خزانه خرج و مالی که حاصل می‌شدی بیشتر به خزانه اصل بردندی و کمتر به خزانه خرج و تا ضرورتی نبودی از آن خزانه اصل خرج نفرمودندی و اگر چیزی برداشتندی بر وجه وام برداشتندی و بدل باز جای نهادندی.»

منبع: محمدامیر احمدزاده، جامعه‌شناسی تاریخی دولت و نسبت آن با مناسبات تولیدی عصر خواجه نظام‌الملک.