لقمان ادهم از همراهان احمدشاه در سفر اروپا بود و در بازدید از انستیتو پاستور، احمدشاه را به تاسیس چنین بنگاهی در ایران تشویق کرد و برای این کار دکتر منارد فرانسوی را استخدام کرد و به ایران آورد. وی در سال ۱۲۹۵ ه‍.ش ریاست طب مدرسه دارالفنون را به عهده گرفت و پایه و اساس دانشکده پزشکی را پی‌ریزی کرد؛ کلاس طب را از دارالفنون مجزا و تبدیل به مدرسه طب کرد. او نخستین رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه تهران بود و در سال ۱۳۱۲ شمسی به سمت پزشک مخصوص رضاشاه منصوب شد. وی در سال ۱۳۱۷ از ریاست دانشکده پزشکی و خدمات رسمی دولتی به‌دلیل بیماری کناره‌گیری کرد. در سال ۱۳۲۸ به پاس خدمات ۵۰ ساله‌اش از طرف وزارت فرهنگ، دانشگاه تهران و فرهنگستان ایران جشنی در تالار فرهنگ برای او برپا شد.