خانه / بورس کالا / برچیدن بال دامپینگ با ورود گندم به بورس کالا
خبر

عضوکمیسیون کشاورزی مجلس مطرح کرد

روزنامه دنیای اقتصاد - شماره 4117 تاریخ چاپ:1396/05/22 بازدید:120بار کد خبر: DEN-1112112

علی ابراهیمی عضوکمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس با بیان اینکه پرداخت با تاخیر بهای گندمکاران ضررهای هنگفتی به کشاورزان وارد می‌کند،گفت: پرداخت به موقع پول کشاورزان از سوی دولت، با عرضه گندم در بورس کالای ایران قابل تامین‌تر بوده و واقعی و شفاف شدن نرخ کالا با عرضه گندم در بورس کالا امکان‌پذیر می‌شود.به گزارش خانه ملت علی ابراهیمی گفت:گندم یک کالای استراتژیک است که نقش مستقیمی در امنیت غذایی دارد و اگر در محصولی همچون گندم به خود‌کفایی نرسیم، نمی‌توان انتظار داشت که بتوان خلأ آن را با دیگر محصولات کشاورزی پرکرد.نماینده مردم شازند در مجلس با بیان اینکه برچیدن بال دامپینگ با ورود گندم به بورس کالا امکان‌پذیر است، تصریح کرد: پرداخت بهای با تاخیر محصولات کشاورزان، سود گندم را تقدیم دلالان می‌کند. عضو کمیسیون کشاورزی،آب و منابع طبیعی مجلس با بیان اینکه توقف فروش گندم از سوی واسطه‌های سیار با عرضه گندم در بورس کالای ایران عملیاتی می‌شود، یادآور شد: پرداخت مابه‌التفاوت قیمت بورس با نرخ تضمینی از سوی دولت، با عرضه گندم در بورس کالای ایران قابل تامین‌تر بوده و واقعی و شفاف شدن نرخ کالا با عرضه گندم در بورس کالا امکان‌پذیر می‌شود.

 

وی درباره پرداخت با تاخیر بهای گندمکاران از سوی وزارت جهاد کشاورزی گفت: برای تکرار خودکفایی گندم باید پول کشاورزان پس از تحویل محصول پرداخت شود تا کشاورزان بتوانند اقتصاد معیشتی و هزینه‌های تولید خود را با رعایت اصول اقتصادی پاسخگو باشند؛ در غیر این‌صورت گندم با نرخ نازل در شرایطی به واسطه‌ها فروخته می‌شود که سود آن در جیب دلالان می‌رود. نماینده مردم شازند در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: زمانی که دولت بهای محصول کشاورز را به موقع پرداخت نمی‌کند، کشاورزان برای ایجاد نقدینگی مجبور هستند این محصول را که نقش بسزایی در امنیت غذایی کشور دارد، به واسطه‌ها تحویل دهند.وی ادامه داد: حد فاصل نرخ گندم تا فروش در بازار مصرفی با عدم پرداخت به موقع بهای کشاورز به جیب دلالان می‌رود و با این اوصاف تبادلات تجاری گندم میان دولت و کشاورزان به نفع واسطه‌ها تمام می‌شد، زیرا دلالان با تزریق پول نقد می‌توانند به سرعت محصول کشاورزان را که با زحمات فراوان تولید کرده‌اند با بهای ناچیز خریداری ‌کنند.ابراهیمی افزود: زمانی که دولت بهای کشاورزان را با دیرکرد پرداخت می‌کند، بدیهی است که کشاورزان برای تبدیل محصولاتشان به پول نقد مجبورهستند به سمت دلالان گرایش پیدا کنند و این در حالی است که نرخ تضمینی و نرخی که از کشاورز خریداری می‌شود، تنها به نفع واسطه‌ها تمام می‌شود.

همکاران سیستم